Geen operatie of neuschirurgie?

CRS met neuspoliepen – De nieuwe gouden standaard bepalen

Decennialang is chirurgie van de neus en bijholten de gouden standaard geweest voor de behandeling van patiënten met chronische rhinosinusitis met neuspoliepen (CRSwNP) die niet onder controle konden worden gebracht met medicamenteuze therapie. Chirurgie is echter geen wondermiddel. Bij ernstige patiënten kunnen de symptomen terugkeren en wordt de ziekte onbeheersbaar, zelfs met de juiste medische therapie, inclusief chirurgie. We hebben nu echter een stadium bereikt waarin nieuwe medicijnen een paradigmaverschuiving kunnen bieden in de behandeling van CRS met neuspoliepen, waarbij chirurgie niet langer als de gouden standaard wordt beschouwd. Geen operatie… of geen operatie? Dat is de vraag.

Dit is het EUFOREA Innovation Forum-debat over CRS met neuspoliepen – het bepalen van de nieuwe gouden standaard. Chronische rhinosinusitis met neuspoliepen of CRS met NP is een chronische ontstekingsaandoening van de neus en de bijholten die een aanzienlijke impact heeft op het leven van de getroffen patiënten. Naar schatting treft het ongeveer één tot vier procent van de algemene bevolking en ongeveer 25 tot 30 procent van de patiënten met chronische rhinosinusitis. Er is een onderliggend ontstekingsproces aan de gang dat type 2-inflammatie wordt genoemd. Dit betekent dat CRS met NP vaak gepaard gaat met comorbiditeiten waaronder astma en allergieën. Patiënten die lijden aan CRS met NP ervaren symptomen van neusverstopping, reukstoornissen met anosmie, voortdurende neusuitvloeiing en gezichtspijn.

Al deze factoren hebben een enorme impact op de kwaliteit van leven van de patiënt en het leven met deze aandoening kan ook de geestelijke gezondheid van mensen diepgaand beïnvloeden. Psychologische symptomen, waaronder depressie, komen vaak voor. Bovendien is er, omdat zoveel mensen door de ziekte worden getroffen, ook een aanzienlijke economische impact, waaronder de kosten voor het verlenen van terugkerende gezondheidszorg, ziekteverzuim en verlies van arbeidsproductiviteit. Daarom is het van vitaal belang dat we de zorg die we patiënten met CRS met NP kunnen bieden voortdurend verbeteren en daarmee hun kwaliteit van leven verhogen.