Diagnose van astma

Hoe stelt uw huisarts de diagnose astma?

Uw huisarts zal verschillende zaken onderzoeken om vast te stellen of u astma heeft:

Vragen naar uw symptomen: De arts zal met u praten om te begrijpen hoe u zich voelt en welke problemen u ervaart.
Vragen naar uw medische voorgeschiedenis: Heeft u familieleden met astma of allergieën? Rookt u, wordt u blootgesteld aan meeroken (passief roken) of aan verontreinigende stoffen op de werkplek?
Een grondig lichamelijk onderzoek uitvoeren: De arts zal zich richten op uw borst, neus, keel, oren en ogen. De arts zal bijvoorbeeld met een stethoscoop naar uw borst luisteren om te horen of er sprake is van een piepende ademhaling.
Testen hoe uw longen werken: er zijn verschillende ademhalingstesten die uw huisarts of astmaverpleegkundige kan uitvoeren als zij de apparatuur daarvoor in hun praktijk hebben. De meest uitgevoerde longfunctietesten zijn spirometrie en piekstroommetingen. Spirometrietesten meten de hoeveelheid lucht die u in één geforceerde ademhaling kunt uitblazen. Een piekstroomtest meet hoe snel u lucht uit uw longen kunt blazen.

Controleren op allergieën: Als allergieën mogelijk uw symptomen uitlokken, kan uw huisarts een huidpriktest uitvoeren of bloedonderzoek aanbevelen, afhankelijk van de beschikbaarheid.

In sommige gevallen is aanvullend onderzoek nodig om andere aandoeningen uit te sluiten die de symptomen van astma kunnen nabootsen. Lees wanneer uw huisarts u naar een specialist kan doorverwijzen.

Hoe stelt uw specialist de diagnose astma?

Specialisten, zoals longartsen, kunnen geavanceerdere testen uitvoeren om uw diagnose van astma te bevestigen en te achterhalen wat uw symptomen veroorzaakt. Ze kunnen ook enkele van de testen herhalen die al door uw huisarts zijn gedaan, zoals:

Spirometrie: Dit meet de hoeveelheid lucht die u in één geforceerde ademhaling kunt uitblazen (zie hierboven). Specialisten voeren vaak een bronchodilator reversibiliteitstest (BDR-test) uit naast spirometrie tijdens dezelfde afspraak. De combinatie helpt uw arts te bepalen of uw luchtwegen reageren op medicatie en, zo ja, hoeveel uw longfunctie daardoor verbetert.
Piekstroomtest: om te meten hoe snel u lucht uit uw longen kunt blazen (zie hierboven)
Controleren op allergieën: als allergieën mogelijk uw symptomen uitlokken, kan uw zorgverlener een huidpriktest of bloedonderzoek aanbevelen. Niet alle huisartspraktijken bieden dit soort testen aan (zie hierboven).

Daarnaast voeren specialisten ook het volgende uit:

Provocatietesten: Uw zorgverlener kan provocatietesten gebruiken, zoals de methacholine- of mannitoltest, om de diagnose astma te helpen stellen. Deze testen meten hoe gevoelig uw longen zijn voor prikkels die ervoor kunnen zorgen dat uw luchtwegen zich vernauwen.

Uitgeademde stikstofoxide- of FeNO-test: Deze test meet de hoeveelheid stikstofoxide in de lucht die u uitademt. Hogere stikstofoxideniveaus kunnen een teken zijn van ontsteking in uw luchtwegen, wat gebruikelijk is bij aandoeningen zoals astma.

Bloedonderzoek om uw eosinofielenniveaus te meten. Eosinofielen zijn een type witte bloedcel dat verantwoordelijk is voor ontstekingen. Mensen met hoge eosinofielenniveaus kunnen een toegenomen zwelling in de luchtwegen hebben, wat kan leiden tot astmasymptomen.

Oscillometrie (of forced oscillation technique, FOT): Deze test meet de longfunctie met behulp van zachte drukgolven terwijl u normaal ademt, voor de diagnose van astma. Het is eenvoudiger dan spirometrie omdat er geen diepe ademhalingen of hard blazen voor nodig zijn.

Geïnduceerde sputumtest vereist dat u een vers monster sputum/slijm produceert, dat vervolgens kan worden geanalyseerd op verschillende cellen die in uw diepere luchtwegen worden gevonden.

Wanneer wordt een CT-scan overwogen?

De meeste mensen met astma hebben geen beeldvormend onderzoek nodig, zoals een CT-scan. Echter, als iemand astma heeft die moeilijk onder controle te krijgen is, vooral bij ernstig astma, kan een CT-scan worden overwogen.

Voor mensen die geen duidelijke astmadiagnose hebben, kan een CT-scan helpen om andere, minder vaak voorkomende aandoeningen uit te sluiten die de symptomen van astma kunnen nabootsen. Sommige patiënten kunnen naast astma een andere aandoening hebben die hun symptomen verergert. Als astma al is gediagnosticeerd en bevestigd, kan een CT-scan soms helpen bij het vinden van problemen zoals slijmophoping (ook wel slijmproppen genoemd) of andere problemen in de diepere luchtwegen. Deze problemen leiden tot een beperkte luchtstroom en verminderde longfunctie en zijn vaak gekoppeld aan ernstiger astma.

Deze website verstrekt geen medisch advies.

De informatie, inclusief maar niet beperkt tot tekst, afbeeldingen, illustraties en ander materiaal op deze website, is uitsluitend bedoeld voor informatieve doeleinden. Geen enkel materiaal op deze site is bedoeld als vervanging voor professioneel medisch advies, diagnose of behandeling en/of medische behandeling door een gekwalificeerde arts of zorgverlener. EUFOREA is geen medische organisatie en kan geen specifiek medisch advies aan patiënten verstrekken via internet en/of e-mail. Alle patiënten worden aangemoedigd om hun specifieke vragen aan hun persoonlijke artsen te stellen. EUFOREA presenteert deze informatie aan patiënten zodat zij hun eigen medische zorg kunnen begrijpen en eraan kunnen deelnemen. EUFOREA benadrukt nadrukkelijk dat de informatie op deze website geen vervanging is voor een grondige evaluatie en behandeling door een gekwalificeerde zorgverlener.

Auteursrecht

© 2025 - EUFOREA - Alle rechten voorbehouden. Alle inhoud op dit portaal, zoals tekst, afbeeldingen, logo's en illustraties, is eigendom van EUFOREA. Deze mag in geen enkele vorm, online of offline, worden gereproduceerd, gekopieerd, gepubliceerd, opgeslagen, gewijzigd of gebruikt zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van EUFOREA.